രാവും പകലും ...

രാവില്‍ നിഴലുകള്‍ തമ്മില്‍ 

കുശലം പറയുമ്പോള്‍ ,

മാമരചില്ലകളിലെ മഞ്ഞിന്‍ കണികകള്‍ 

പുല്‍നാമ്പുകളെ പുണരുമ്പോള്‍ ,

ഒരു നിശാഗന്ധിയുടെ ഇതളുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ 

നിന്റെ പ്രണയത്തെ ഞാന്‍ പൊതിഞതല്ലേ..

നിന്റെ ഒരു ചുംബനത്തിന്റെ ചൂടില്‍,

ഒരു ജന്മം ഞാന്‍ നിന്നില്‍ സമര്‍പ്പിച്ചതല്ലേ ...

എത്രയോ ജീവനറ്റ താളുകളില്‍ പ്രണയപൂര്‍വ്വം,

ഞാന്‍ നിനക്ക് ജീവന്‍ നല്‍കി ....

എന്നിട്ടും ഒടുവില്‍ ...

എന്റെ രാത്രികള്‍ക്ക് നീ 

വേര്‍പാടിന്റെ വേദന പകര്‍ന്നു തന്നതെന്തിനാണ് ?

നിന്നെയോര്‍ത്ത് ...

നിന്റെ നഷ്ടത്തെ ഓര്‍ത്ത്‌..

ഭ്രാന്തമായി എന്റെ പ്രാണന്‍ നിലവിളിക്കുന്നു ...

ഉതിരുന്ന കണ്ണീരിനെ മറയ്ക്കാന്‍ ഞാന്‍ 

പകലുകളില്‍ ആള്‍ക്കൂട്ടത്തെ ഭയക്കുന്നു ... !

a view ..

ppl use to ask me why do i still cry for a relation which stayed not more than two months .... even i felt the same many times ... am i a fool to cry for such a relation for years... i just have a short answer .... itz not no. of years that adds to a relation... even if the person enters your heart just for a second... deeply... it hurts more than anythin when we realize that the person is no more in the place you kept ... and its just unbearable pain left there untill ur death....


There are some relations in life, which will change the whole you once it is finished... And the new person in you will be left with a broken heart somehow stitched back together... Everybody around you will advice you to recover.. you can pretend that you did... but let me tell you... if u were in a relation with full love... and if you lost the same... you can never recover from the memories.... you will start loving melodies... you will start reading poems and so on...


Another great point i ve learned from my life is... you will get to know value of real love only when you lose the same...  !!

സ്വരം

വീണ്ടും അതേ സ്വരം മനസ്സില്‍ അലയടിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു 

നിലാവും നിശാഗന്ധിയും പ്രണയിക്കുന്ന യാമങ്ങളില്‍ 

സമയത്തിന്റെ വേഗത അറിയാതെ മെല്ലെ മെല്ലെ നീ എന്റെ കാതില്‍ മന്ത്രിച്ചത് ...

മറവിയുടെ കയങ്ങളില്‍ 

നിന്റെ ഓര്‍മകളെ വലിച്ചെറിഞ്ഞു 

മുന്‍പോട്ടു നടക്കുവാന്‍ എനിക്കെങ്ങനെയാവും ...

എന്റെ പ്രാണനില്‍ നിന്നെ ഞാന്‍ കോര്‍ത്തെടുത്തതല്ലേ ....

നിന്റെ ഓര്‍മകളുടെ പിന്‍വിളികളില്‍ 

ഈ ജന്മം മുഴുവന്‍ നെടുവീര്‍പ്പുകളെ ഏറ്റുവാങ്ങും..

ദുസ്വപ്നം

ആ ദുസ്വപ്നത്തില്‍ എനിക്ക്

എന്നെ തന്നെ നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു

എന്നും എപ്പോഴും ഞാന്‍ 

കാണാന്‍ ആഗ്രഹിച്ച മുഖങ്ങള്‍ 

എന്നെ ഒന്നൊന്നായി വേട്ടയാടുന്നു..

സ്വപ്നത്തില്‍ പോലും 

എന്റെ മൌനത്തെ തകര്‍ക്കുന്ന പ്രണയമേ ,

ഇനിയുമെന്നില്‍ ബാക്കിയെന്തു ?

രാവും പകലും മനസ്സിനെ 

കാര്‍ന്നു തിന്നുന്ന ഈ ഏകാന്തതയില്‍ 

ഇനിയും കാത്തിരിപ്പുകള്‍ ആര്‍ക്കുവേണ്ടി ?

രാവിന്റെ ശൂന്യത

ദൂരങ്ങളിലെവിടെയോ..

കാറ്റിന്‍ തൊട്ടിലില്‍,

ഇലകള്‍ മര്‍മരം പൊഴിക്കുന്നു..

നിലാവും സ്വപ്നങ്ങളും 

സ്വയം മറന്ന്,

ഓര്‍മകളുടെ ഇരുണ്ട

കൈവഴികളെ പിന്തുടരുന്നു ...

രാവിന്റെ ശൂന്യതയില്‍ ,

ലോകം വിയര്‍പ്പുതുള്ളികളെ താരാട്ടുന്നു..

കണ്ണീരിന്റെ ഇരുമ്പഴികള്‍ക്കുള്ളില്‍,

എന്റെ പാഴ്ക്കിനാക്കള്‍,

നോവുന്ന മുറിവുകളെ തഴുകുന്നു..

വീണ്ടും...

വേദനതന്‍  ഗര്‍ഭപാത്രത്തില്‍,

എന്റെ ചിന്തകള്‍ തളിര്‍ക്കുന്നു വീണ്ടും...

തൂലികതുമ്പിന്റെ അഗ്രത്തിലും,

എന്റെ പ്രാണനില്‍ പൂവിട്ട ഗാനത്തിലും,

ഒരു നിശാഗന്ധിതന്‍ മൌനത്തിലും 

ഇരുളിന്റെ നെഞ്ചിലെ ശൂന്യതയിലും ,

എന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ തളര്‍ന്നു മയങ്ങുന്നു ...

ഏതു ജന്മത്തിലാനെന്റെ 

സ്വപ്നത്തെ, പ്രണയമേ നിന്റെ കൈകളാല്‍ 

ഇരുളിലെയ്ക്കെറിഞ്ഞുടച്ചത് ?

ഏതു യാമത്തിലാണെന്റെ 

ജീവനെ, വിരഹമേ നിന്റെ ജ്വാലകള്‍ 

നോവായി പൊതിഞ്ഞത്?

TEC ..

ഓര്‍മകളുടെ പുസ്തകത്തില്‍ 

ഞാന്‍ സ്വര്‍ണ്ണ ലിപികള്‍ കൊണ്ട് എഴുതിയതാണ് 

അതിലെ മതിലുകല്‍ക്കുള്ളിലെ ഓരോ ദിവസങ്ങളും... 

ഉണര്‍വ്വിനും നിദ്രക്കുമിടയില്‍ 

എത്രയോ നാഴികകള്‍ ഞാന്‍ നടന്നു നീങ്ങിയ എന്റെ ലോകം ...

പ്രവചിക്കാനാവാത്ത ഒരു ആത്മബന്ധം... 

മനസ്സില്‍ തെളിയുന്ന ഒരുപാട് മുഖങ്ങള്‍ ....

സ്നേഹത്തോടെയും പകയോടെയും ... 

ഒളിഞ്ഞും... തെളിഞ്ഞും 

എന്നിലേയ്ക്ക് നീണ്ട കണ്ണുകള്‍ ...

ഇതിലെ ഓരോ നടവഴികളുടെയും .... 

ഓരോ പടികളുടെയും ചലനവും 

എന്റെ ഓര്‍മകളില്‍ എന്നും മുഴങ്ങി കേള്‍ക്കും ...

മരണം വരെ എന്നും ,

എന്റെ ഓരോ മിടിപ്പുകളിലും ...

കൂട്ടാവുന്ന ഒരുപിടി നല്ല ബന്ധങ്ങള്‍ ...

ഇനി വിട...

ആവേശത്തോടെ ഞാന്‍ ഓര്‍മകളില്‍ നിന്നും,

ചികഞ്ഞെടുക്കുന്ന ചിത്രമാവും എന്നും ഇത് ...

കുറെയേറെ സുപരിചിതമായ മുഘങ്ങളും...

ഇനിയൊരിക്കലും ഈ ചിത്രം ഇതേ പോലെയാവില്ല ....

എങ്കിലും..... ഒരിറ്റു കണ്ണീര്‍ മാത്രം .... !

വിഷം

വഴിതെറ്റി എന്റെ നേര്‍ക്കുവന്ന നിന്റെ എതോ വാക്കുകളില്‍ തട്ടിയാണ് ,

എന്റെ ചിന്തകളില്‍ പ്രണയത്തിന്റെ വിഷം തീണ്ടിയത് ...