Saturday, June 9, 2012

രാപ്പക്ഷി

അലറിവിളിക്കുന്ന കടലിനും 
എന്നോളമെത്തുന്ന ഭ്രാന്തന്‍  തിരകള്‍ക്കും മീതെ 
ചിറകുകള്‍ കുഴഞ്ഞു പറക്കുന്ന രാപ്പക്ഷിയാണ് ഞാന്‍ 
വെളിച്ചമായി കൂട്ടായി എനിക്കൊപ്പം യാത്രയായ 
ഒടുവിലത്തെ താരകവും എന്നെ തനിച്ചാക്കി ...
ദൂരെ .... കണ്ണെത്താ ദൂരെ, തീരത്തെത്തണം..
അവിടെയാണ് നിന്റെ ഓര്‍മകള്‍ക്ക്  
എന്നെ  തോല്‍പ്പിക്കാന്‍ കഴിയാത്തത്   ..
അവിടെയാണ് എന്റെ പ്രാണന്‍ ശാന്തമാകുന്നത് ..
തീരത്തെത്തും മുന്‍പേ 
ഓര്‍മത്തിരകള്‍ എന്നെ വിഴുങ്ങാതിരുന്നെങ്കില്‍ ...







Wednesday, June 6, 2012

മറ്റൊരു രാവിലേയ്ക്ക് ....

ഇരുളില്‍ വഴിതെറ്റി പറക്കുന്ന
എന്റെ പ്രാണനാം പക്ഷിക്ക്
ചിറകു കുഴയുന്നു ...
നിലംപതിക്കും മുന്‍പേ എനിക്ക് മടങ്ങണം ...
പുഞ്ചിരിയുടെ നിലാവും ,
സ്നേഹത്തിന്റെ വെളിച്ചവുമുള്ള മറ്റൊരു രാവിലേയ്ക്ക് ....
നീയെന്ന വേദനയുടെ വൃണം എന്നെ നോവിക്കാത്ത രാവിലേക്ക്...
മൌനത്തില്‍ ഞാന്‍ ശാന്തമായി ഉറങ്ങുന്ന ഒരു രാവിലേയ്ക്ക് ...

Monday, June 4, 2012

ഒരു കവിതയുടെ ജീവന്‍

കുത്തും കോമയും മാറിമാറി ഇട്ടു
നീയൊരിക്കല്‍ അലങ്കരിച്ച
പഴയൊരു കവിതയായിരുന്നു ഞാന്‍ ...
എത്രയേറെ വെട്ടിയിട്ടും തിരുത്തിയിട്ടും
വീണ്ടും വീണ്ടും എഴുതാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടും
നിന്റെ സിരകളില്‍‍ ചേക്കേറാന്‍ അവാതിരുന്ന
പാഴ്വാക്കായിരുന്നു ഞാന്‍ ,,,
ആത്മാവില് നീയോരുക്കിയ ചിതയില്‍
ആ അക്ഷരക്കൂട്ടങ്ങളെയെല്ലാം  കൂട്ടിയിട്ടു കത്തിച്ചപ്പോള്‍
അതിലുരുകി തീര്‍ന്ന ഒരു ജീവനുമുണ്ടായിരുന്നു ...

the pain

sometimes i wake up in the middle of the nights in pain,
realizing that you are no more here with me ...
nor in my dreams neither in my breaths...
but at least give me the right to take you away from my memories...
you are stuck in my brain as a sharp thorn..
searching its depths each day !!


Friday, May 18, 2012

അട്ടഹസിക്കുന്ന പ്രണയം

എന്റെയീ ജന്മത്തിന്റെ അടിവേരുകള്‍ 
പിഴുതെറിഞ്ഞു പ്രണയം അട്ടഹസിക്കുന്നു ...
ആത്മാവിന്റെ ശവവും പേറി 
എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ ഈ  ശരീരം നീങ്ങുന്നു ...
തളര്‍ന്നു വീഴുവോളം നടന്നെ തീരു ....
വിരഹം ലഹരിയായി സിരകളില്‍ പടര്‍ന്നത് 
 ഞാന്‍ അറിയാതെ അല്ല ...
ആ  ലഹരിയിലെങ്കിലും 
എന്റെ പ്രണയത്തെ ഞാന്‍ 
വേണ്ടുവോളം എന്നില്‍ ആവാഹിക്കട്ടേ ....


Thursday, May 17, 2012

16.5.2012

ദൂരങ്ങളില്‍ നിന്നും നിലാവ്  ,
വെളിച്ചം വിതറി നിന്നു...
ഇന്നോളം ഞാന്‍ ചുമക്കാതിരുന്ന ...
വലിയൊരു വേദനയുടെ ഭാരം 
ഇന്നെന്റെ പ്രാണനില്‍ നിറച്ച  നിലാവ് .... !
ഇനിയെന്റെ നിശാഗന്ധി പൂക്കില്ല...
ഇതള്‍ കൊഴിഞ്ഞെന്റെ പ്രാണന്റെ 
ചിതയോടൊപ്പം നീറി നീറി തീരുന്നു ....
ഇനിയെന്റെ നിശാശലഭം 
ചിറകു വിടര്‍ത്തി പാടില്ല ...
എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ  കൂട്ടിലതു 
മുറിവേറ്റു പിടഞ്ഞു മരിക്കുകയാണ്  ..
ഈ  നിലാവെളിച്ചത്തെ,
എന്റെ ചോരത്തുള്ളികളുടെ 
കടും ചുവപ്പ്  കൊണ്ട്  
അലങ്കരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ കൊതിക്കുന്നു ...
ഇനിയീ നിലാവിന്റെ പ്രകാശവും 
സ്വപ്നത്തിന്റെ നിറങ്ങളും 
പ്രതീക്ഷയുടെ ജ്വാലയും എന്നിലില്ല  ...
നിന്നെ കൂടാതെ ഇന്നെന്റെ ജന്മം അന്യമാകുന്നു ...







Wednesday, May 16, 2012

നൊമ്പരപ്പെടാത്ത പ്രാണന്‍

ഇനി എന്റെ ഹൃദയം തകര്‍ന്നു 
ഇറ്റായി  ഒഴുകുന്ന  വാക്കുകളോ ..
കണ്ണീരണിഞ്ഞ  സന്ധ്യകളോ  
ഉണ്ടാകാതിരിക്കട്ടെ ...
എന്നില്‍ ശേഷിക്കുന്ന  കണ്ണീര്‍,
പേമാരിയായി പെയ്യ്തു തോരട്ടെ ...
ഓര്‍മകളുടെ ഭാരമില്ലാതെ,
നീ ജീവിതത്തെ പുണര്‍ന്നെങ്കില്‍ ..
പ്രണയത്തിന്റെ നൊമ്പരമില്ലാതെ 
ഞാന്‍ മരണത്തെ മനസ്സാ വരിക്കട്ടെ ...
എന്നിട്ടെന്റെ ആത്മാവിനെ തീയായി ജ്വലിപ്പിക്കട്ടെ ..
ഇനിയൊരിക്കലും നിനക്കെന്റെ 
പ്രാണനെ നോവിക്കനാവാത്ത  വിധം ... 


Wednesday, May 9, 2012

അറിയില്ല

ഇനിയും കുറിക്കേണ്ടത്‌ എന്തെന്നറിയില്ല .... 
കാത്തിരിക്കേണ്ടത്  ആരെയെന്നും അറിയില്ല .... 
ഒന്നായി കണ്ട  ചിത്രങ്ങളെല്ലാം 
ഈ  നിറമിഴികളില്‍ ബാക്കിയാക്കി നീ പൊയ്  പോയില്ലേ .... 
ഇനിയൊരിക്കലും എന്നിലുദിക്കാത്ത  നിലാവായി നീ മാഞ്ഞില്ലേ ....